، رتبه بندی دانشگاه های جهان توسط موسسه "تایمز هایر اجوکیشن" در سال 2008

تایمز هایر اجوکیشن ساپلیمنت (Times Higher Education Supplement) یک نشریه انگلیسی است که به همراه موسسه QS (مخفف اسم خاص Quacquarelli Symonds بنیانگذار این موسسه) همه ساله دانشگاه های جهان را رتبه بندی کرده و دانشگاه های برتر جهان را معرفی می کند.
معیارهای این رتبه بندی عبارتند از کیفیت تحقیقات، استناد به هیات علمی، میزان استخدام فارغ التحصیلان هر دانشگاه، چشم انداز بین المللی ( اعضای هیات علمی بین المللی و دانشجویان بین المللی) و کیفیت تدریس.
اطلاعات مورد نیاز برای این رتبه بندی از منابع مختلفی مانند دپارتمان های مشهور آمار و اطلاعات، تماس مستقیم با دانشگاه ها، اطلاعات موجود بر روی سایت هر دانشگاه و بررسی فارغ التحصیلان دانشگاه ها بدست می آید.
این رتبه بندی بر پایه بهترین اطلاعات در دسترس انجام می شود و نه بر اساس اطلاعات مورد نیاز برای شناسی کمی و کیفی دانشگاه ها.
در این رتبه بندی، کیفیت آموزش، میزان رضایت دانشجویان و زیر ساخت های دانشگاه بررسی نمی شود.
همچنین از نکات قابل توجه در این رتبه بندی عدم تاثیر سیاست های ملی کشورهاست. این سیاست ها بطور عمده بر تعداد دانشجویان و اعضای هیات علمی بین المللی تاثیر گذار هستند.
رتبه بندی THES از شهرت بین المللی خاص برخوردار است و دانشگاه هایی که وارد این رتبه بندی شوند و بتوانند در زمره برترین های آن قرار گیرند، در جذب دانشجویان خارجی و کسب اعتبار بین المللی موفق تر خواهند بود.
بر اساس رتبه بندی سال 2008 موسسه تایمز هایر اجوکیشن، در مجموعه 10 دانشگاه برتر جهان دانشگاه های انگلیس و آمریکا غالب هستند، بطوری که دانشگاه "هاروارد" و دانشگاه "یل" از آمریکا به ترتیب در رتبه های اول و دوم و دانشگاه "کمبریج" و دانشگاه "آکسفورد" از انگلیس در رتبه های سوم و چهارم قرار دارند.
این در حالی است که دانشگاه "پرینستون" در سال 2008 از رتبه دهم نزول کرده و دانشگاه "کلمبیا" جای آن را گرفته است.
در مجموعه 100 دانشگاه برتر جهان در سال 2008 تعداد دانشگاه های آسیایی برای دومین سال متوالی همچنان 13 دانشگاه است، اما تعداد دانشگاه های آمریکای شمالی از 43 دانشگاه در سال 2007 به 42 دانشگاه کاهش یافته است.
در مجموعه 200 دانشگاه برتر جهان در سال 2008 اسامی دانشگاه هایی از 33 کشور مختلف اعلام شده است، در حالی در سال 2007 این دانشگاه ها از 28 کشور مختلف بودند.
در رتبه بندی سال 2008 موسسه تایمز هایر اجوکیشن از دانشگاه های کشورهای اسلامی، دو دانشگاه از مالزی در رتبه های 230 و 250 و یک دانشگاه از اندونزی در رتبه 287 قرار دارد.
همچنین در مجموعه دانشگاه هایی که در رتبه های 300 تا 400 قرار دارند، سه دانشگاه از کشور مالزی و یک دانشگاه از کشور اندونزی قرار دارد.
در مجموعه دانشگاه هایی که در رتبه 400 تا 500 قرار دارند، دانشگاه تهران از جمهوری اسلامی ایران و سه دانشگاه از کشور ترکیه دیده می شود.
همچنین در مجموعه دانشگاه هایی که در رتبه 500 تا 600 قرار دارند، دانشگاه صنعتی شریف از جمهوری اسلامی ایران، چهار دانشگاه از کشور اندونزی، یک دانشگاه از سریلانکا، یک دانشگاه از ترکیه، یک دانشگاه از بنگلادش و دو دانشگاه از پاکستان به چشم می خورد.
دانشگاه تهران و دانشگاه صنعتی شریف، تنها دانشگاه ها از کشور جمهوری اسلامی هستند که نام آنها در این رتبه بندی به چشم می خورد.
"آن مروز" ویرایشگر نشریه THE می گوید: در این رتبه بندی برای بررسی توان دانشگاه های برتر جهان از، اطلاعات بی سابقه و دقیقی استفاده می شود.
10 دانشگاه برتر جهان بر اساس رتبه بندی سال 2008 این موسسه به ترتیب عبارتند از دانشگاه "هاروارد"، دانشگاه "یل"، دانشگاه "کمبریج" ، دانشگاه "آکسفورد"، "موسسه فناوری کالیفرنیا"، "کالج ایمپریال لندن"، "دانشگاه کالج لندن" (یو.سی.ال)، دانشگاه شیکاگو، "موسسه فناوری ماساچوست" و "دانشگاه کلمبیا".

منابع:

دفتر استخدام هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی 

http://www.ebo.iau.ir/html/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=2131&mode=thread&order=0&thold=0

موسسه تایمزهایر

http://www.topuniversities.com/worlduniversityrankings/results/2008/overall_rankings/fullrankings/

رييس مرکزمنطقه اي اطلاع رساني علوم و فن آوري شاخص هاي رتبه بندي تايمز درباره 200 دانشگاه برتر جهان و دلايل تاخير در اعلام نتايج رتبه بندي دانشگاه هاي جهان اسلام را تشريح کرد.
دکتر جعفر مهراد، در گفتگو با ايسنا با اشاره به انتشار نسخه جديد رتبه بندي تايمز از دانشگاه هاي جهان، گفت: اعمال سياستهاي شفاف و تدوين برنامه هاي مشخص و هدفگذاري شده مانند تدوين نقشه جامع علمي کشور براي ورود به نظام هاي رتبه بندي جهاني از اهميت زيادي برخوردار است.
وي اظهار کرد: تايمز تنها براساس شش شاخص اطلاعات لازم را از دانشگاه ها و موسسات پژوهشي جهان گردآوري مي کند که يکي از شاخصهاي اين نظام، داوري متخصصان است که در رتبه بندي سال 2007 ميلادي از پنج هزار و 101 متخصص دانشگاهي نظرخواهي شده است.
وي افزود: شاخص مهم ديگر اين نظام، مربوط به پاسخهاي استخدام کنندگان دانشجويان تحصيلات تکميلي است که در رتبه بندي سال 2007 ميلادي، يکهزار و 482 شرکت بين المللي در اين بررسي شرکت داشته اند و نسبت اعضاي هيات علمي بين المللي، نسبت دانشجويان خارجي، نسبت دانشجو به استاد و تعداد استنادهاي صورت گرفته به هر عضو هيات علمي از ديگر شاخصهاي رتبه بندي تايمز است.
عضو تيم اصلي رتبه بندي دانشگاه هاي جهان اسلام در مورد استنادات اظهار داشت: در يکي، دو سال اخير تايمز به جاي استفاده از ISI از پايگاه اطلاعاتي SCOPUS استفاده کرده و در مقايسه رتبه بندي سال 2006 و 2007 اطلاعات جالب توجهي ارائه مي دهد که مي تواند براي دانشگاه ها و موسسات پژوهشي کشور که هم اکنون در رتبه بندي دانشگاه هاي جهان اسلام شرکت کرده اند، مفيد باشد. وي ادامه داد: رتبه بندي تايمز تنها 200 دانشگاه برتر را انتخاب مي کند، اما جايگاه دانشگاه هاي ديگر را نيز که رتبه بالاتر از 200 را به دست آورده اند نيز مشخص مي کند.
به گفته وي، دانشگاه هايي مانند استنفورد و برکلي در ايالات متحده و دانشگاه پکن در چين که در رتبه بندي سال 2006 به ترتيب از مرتبه 6، 8 و 14 برخوردار بودند، در رتبه بندي سال 2007 به جايگاه 19، 22 و 36 صعود پيدا کردند و اين وضعيت حتي در خصوص دانشگاه اقتصاد و علوم سياسي لندن نيز صادق است، به طوري که اين دانشگاه که در سال 2006 در جايگاه 17 قرار داشت، در رتبه بندي سال 2007 به مرتبه 59 تنزل يافته است.  در مقابل، دانشگاه يونيورسيتي کالج لندن که در سال 2006 در جايگاه 25 قرار داشت، در سال 2007 به رتبه 9 صعود پيدا کرده است.
مهراد اظهار کرد: مشاهده اين رتبه ها نشان مي دهد که تلاش دانشگاه ها بر اعتلاي آموزش و پژوهش،  قدرت جذب دانشجوي خارجي و استاد بين المللي و نيز توليدات علمي اعضاي هيات علمي به ويژه توليدات علمي با کيفيت که مورد استناد و ارجاع ساير محققان و دانشمندان قرار مي گيرد، تعيين کننده است و از اين رو براي ورود به نظام هاي رتبه بندي جهاني، اعمال سياستهاي شفاف و تدوين برنامه هاي مشخص و هدفگذاري شده مانند تدوين نقشه جامع علمي کشور از اهميت فراواني برخوردار است.
وي افزود: 20 دانشگاه تراز اول رتبه بندي تايمز به کشورهاي ايالات متحده با 12 دانشگاه، انگلستان با 4 دانشگاه و کشورهاي کانادا، استراليا، هنگ کنگ و ژاپن هر کدام با يک دانشگاه اختصاص دارد، همچنين دانشگاه هاي هاروارد و کمبريج مقام اول و دوم خود را در هر دو سال 2006 و 2007 حفظ کرده اند.
 علل تاخير در اعلام رتبه بندي دانشگاه هاي جهان اسلام
عضو تيم اصلي رتبه بندي دانشگاههاي جهان اسلام همچنين در گفتگو با مهر گفت: عدم آمادگي برخي دانشگاههاي کشورهاي مسلمان و ارائه اطلاعات نادرست اعلام رتبه بنديها را از فروردين به خردادماه 1387موکول کرد.  وي در خصوص دلايل تاخير در اعلام نتايج رتبه بندي دانشگاههاي جهان اسلام افزود: اطلاعات رتبه بندي که توسط مرکز منطقه اي اطلاع رساني علم و فناوري مورد بازبيني قرار گرفت و صحت اطلاعات مرتبط با پژوهش کنترل و داده ها اعتبار بخشي شده بودند در مقايسه با اطلاعاتي که بقيه کشورهاي اسلامي در اختيار مرکز آمار سازمان کنفرانس اسلامي قرار داده بودند تطبيق و مشخص شد که دانشگاههاي ايران منطبق بر تمام معيارهاي مصوب عمل کرده اما تعدادي از کشورهاي جهان اسلام نتوانسته بودند به داده ها و اطلاعات مورد نظر دسترسي پيدا کنند.
وي اظهار داشت: بدين ترتيب عليرغم اينکه قرار بود گزارش انتخاب 20 دانشگاه به نشست سران کشورهاي اسلامي که به زودي در سنگال برگزار خواهد شد ارائه شود، تيم اصلي رتبه بندي براي اصلاح روش و رسيدن به قطعيت، تصميم گرفت که کارگاهي را در مرکز اطلاع رساني علم و فناوري در اولين هفته ارديبهشت 87 براي 24 کشور اسلامي برگزار کند.عضو تيم اصلي رتبه بندي افزود: اين کشورها بايد در عرض يک ماه اطلاعات را گردآوري و براي محاسبه به مرکز آمار سازمان کنفرانس اسلامي (ترکيه) ارسال کنند. بدين ترتيب تيم اصلي رتبه بندي متعهد است که قبل از 35 امين نشست وزراي امور خارجه کشورهاي اسلامي که خرداد در اوگاندا برگزار مي شود، گزارش انتخاب 20 دانشگاه را آماده و به نشست وزارت امور خارجه ارائه دهند. گفتني است قرار بود در سومين نشست اعضاي رتبه بندي دانشگاه هاي جهان اسلام در دوم و سوم اسفندماه  درباره تيم رتبه بندي درباره 20 دانشگاه برتر و چگونگي ارائه گزارش به نشست سران سازمان کنفرانس اسلامي که فروردين ماه 87 در سنگال برگزار مي شود، به بحث و بررسي بپردازند.

منبع:

http://www.afarineshdaily.ir/afarinesh/News.aspx?NID=28908